هنر امر متعالی مبتذل

هنر امر متعالی مبتذل

(درباره «بزرگراه گمشده» دیوید لینچ)

The Art of the Ridiculous Sublime
نویسنده:

اسلاوی ژیژک

انتشارات: نی
شابک:
نظر کاربران:
0رای از1
کتاب مورد نظر در انبار موجود نمی باشد.

اسلاووی ژیژک، فیلسوف و نظریه پرداز اسلوونیایی، بدون شک مهم ترین متفکر و نظریه پرداز مطالعات میان رشته ای در دههٔ گذشته است. ژیژک در سال ۱۹۸۹ و با چاپ کتاب «ابژهٔ متعالی ایدئولوژی» در غرب به شهرت رسید. اصالت او حاصل تلفیق هوشمندانه و نبوغ آمیزی است که از سنت فلسفهٔ هگلی، نظریهٔ سیاسی مارکسیستی و روانکاوی لاکانی ارائه می کند. درعین حال ژیژک در آثارش توجه خاصی به سینما نشان داده و مقالات و کتاب های فراوانی دربارهٔ آن نوشته است، همان به گفتهٔ خودش ناکامی در فیلمسازی او را به فلسفه کشانده است. در کتاب هنر امر متعالی مبتذل، ژیژک قرائتی لاکانی از فیلم «بزرگراه گمشده» دیوید لینچ ارائه می کند، گرچه دامنه بحثش شامل فیلمسازان دیگری همچون اسپیلبرگ، توماس وینتربرگ و مباحثی دیگر همچون اخلاق، سیاست و ... هم می شود.

مطالعه کامل

جزییات کتاب

اطلاعات بیشتر

موضوع : سینما
نویسنده : اسلاوی ژیژک

اِسلاوُی ژیژِک (Slavoj Žižek) (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۴۹) فیلسوف، روان کاو، نظریه پرداز، جامعه شناس، منتقد فرهنگی و سیاست مدار اسلوونیایی است. او در لیوبلیانا به دنیا آمد و دکترای فلسفه اش را از دانشگاه لیوبلیانا دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰ به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری از سوی حزب لیبرال دموکرات اسلوونی معرفی شد. ژیژک فیلسوف و نظریه پرداز انتقادی است که بخش عمدهٔ کارش در سنت فلسفی هگلی، مارکسیسم و نیز روانکاوی لاکانی است. او فعالیتهای چشمگیری در زمینهٔ نظریهٔ سیاسی، نظریه فیلم و روانکاوی نظری داشته است. شهرت ژیژک برای احیای روانکاوی ژاک لاکان برای یک خوانش جدید از فرهنگ عامه است. او رسالات گوناگونی دربارهٔ موضوعات گوناگون نگاشته است. موضوعاتی چون جنگ عراق، بنیادگرایی، سرمایه داری، رواداری، حقیقت سیاسی، جهانی سازی، سوبژکتیویته، حقوق انسانی، لنین، اسطوره، فضای مجازی، پسامدرنیسم، چندفرهنگ گرایی، پست مارکسیسم، آلفرد هیچکاک و دیوید لینچ. او به شوخی در مصاحبه با یک نشریهٔ اسپانیایی خود را یک استالینیست لاکانی تندرو معرفی کرده است.ژیژک یک نظریه پرداز سینمایی نیز هست. او از تفسیر روانکاوانهٔ لاکانی برای ایجاد یک نظریهٔ سینمایی و یک شیوهٔ نقد جدید استفاده کرده است. به اعتقاد رابرت استم، او از فیلم های سینمایی برای شرح نظریات لاکان استفاده می کند و در فیلم های سینمایی مثال هایی می یابد که حتی از خود لاکان هم افکار روانکاوانهٔ او را بهتر شرح می دهند. ژیژک به بررسی میل و فانتزی ناخودآگاه، امر واقعی و ابژهٔ والای ایدئولوژی در فیلم ها می پردازد و از این راه یک تأویل روانکاوانه در باب سینما می سازد. لینچ و هیچکاک دو فیلم ساز مورد علاقهٔ ژیژک هستند که تفسیر آثار آن ها بیش از همه مورد توجهش بوده اند.

مطالعه کاملمطالعه کامل