تئاتر فلسفه

تئاتر فلسفه

(گزیده ای از درس گفتارها،کوتاه نوشت ها،گفت و گوها و...)

Selected Note
نویسنده:

میشل فوکو

انتشارات: نی
شابک: 9789641851615
نظر کاربران:
0رای از1
قطع و جلد مورد نظر را انتخاب کنید
قیمت: 80,000 تومان

اندیشه که دورترین بازآغازیدن ها نویدش را داده است، قرار نیست بیاید. اندیشه همین جاست، در متن های دلوز، جهنده و رقصان در برابر ما، در میان ما؛ اندیشه ی تناسلی، اندیشه ی اشتدادی، اندیشه ی آری گو، اندیشه ی نامقولی همه ی چهره هایی که ما نمی شناسیم، نقاب هایی که هرگز ندیده بودیم؛ تفاوت که هیچ چیز امکان پیش بینی کردن اش را نمی دهد و بااین حال موجب می شود افلاطون، دانز اسکوتس، اسپینوزا، لایبنیتس، کانت و همه ی فیلسوفان همچون نقاب های نقاب هایش بازآیند. فلسفه نه به منزله ی اندیشه، بلکه به منزله ی تئاتر: تئاتر تقلیدبازی ها بر صحنه های بس گانه، گریزان و آنی که در آن حرکات بی آنکه دیده شوند، به یکدیگر نشانه می دهند؛ تئاتری که در آن در زیر نقابِ سقراط، به ناگاه سوفیست قهقه می زند؛ تئاتری که در آن وجه های اسپینوزا دایره ای مرکززدوده را رسم می کنند، درحالی که جوهر همچون سیاره ای دیوانه بر گرد آن ها می چرخد؛ تئاتری که در آن فیشته ی لنگ اعلام می کند: «منِ ترکخورده ≠ خودمِ منحل شده»؛ تئاتری که در آن لایبنیتس رسیده به رأس هرم، در تیرگی تشخیص می دهد که آن موسیقیِ آسمانیْ پیرو لونر است. در اتاقکِ نگهبانیِ لوگزامبورگ، دانز اسکوتس سرش را از پنجره ی مدور می گذراند؛ او سیبیل هایی انبوه دارد؛ این ها سیبیل های نیچه اند که به کلوسوفسکی تغییر چهره داده اند.

مطالعه کامل

مطالعه کامل

جزییات کتاب

اطلاعات بیشتر

نویسنده : میشل فوکو
شابک : 9789641851615

پل میشل فوکو، زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۶ و درگذشته ی ۲۴ ژوئن ۱۹۸۴، فیلسوف، تاریخ دان و متفکر معاصر فرانسوی و واضع اصطلاح «انسان گرایی ضد اومانیستی» است.وی، فرزند «آن مالاپار» و جراح متمول «پل فوکو» بود که در ۱۵ اکتبر ۱۹۲۶ در ناحیه سنت موار پواتیه فرانسه به دنیا آمد. بعدها اسم خود را به میشل فوکو تغییر داد. او صاحب کرسی «تاریخ نظام های فکری» در کالج دو فرانس بود و در دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرد.به خاطر نظریات عمیق و دیدگاه انقلابی درباره ی جامعه، سیاست و تاریخ از سرشناس ترین متفکران قرن بیستم محسوب می شود. همچنین فوکو جزو رهبران نظری پساساختارگرایی محسوب می شود، هر چند از آن ها فاصله گرفته و در مصاحبه ای که بعدها از آن برائت جست، به صراحت خود را نیچه گرا نامیده است.شهرت فوکو در آن است که او نخستین کسی است که از فرضیه ی روشنگری درباره ی عینی بودن شناخت خلع ید کرده است. فوکو عنوان کرد که زبان، حقیقت جهان را بیان نمی کند بلکه بازتابی از تجربه ی شخصی فرد است.او در مطالعات انسان شناختی خود مطرح می کند که میان استفاده از زبان و قدرت، نوعی همبستگی وجود دارد، به گونه ای که زبان برای قدرتمندان و صاحبان امتیاز جنبه ی ابزاری دارد و در حفظ و حمایت از پایگاه اجتماعی-سیاسی آنها عمل می کند.نزد فوکو، وظیفه ی هرمنوتیک خلع از قدرت نهفته در ورای متنی است که می خوانیم. در نتیجه، او نسبت به مضبوطات و اسناد تاریخی از آن دست که عرضه می شوند، چنین نظر دارد که همه ذهنی و تحریف شده اند و در واقع جهان بینی نویسنده و خواننده را بازتاب می کنند. رخدادهای تاریخی ای که ما ضبط می کنیم، آن هایی است که در واقع با میل ما به قدرت تناسب دارند.از مشهورترین آثار وی، می توان به نظم اشیا، نظم گفتمان، دیرینه شناسی دانش، مراقبت و تنبیه، پیدایش کلینیک، تاریخ جنون و تاریخ جنسیت اشاره کرد. همچنین، مجموعه ی چند جلدی درس گفتارهای میشل فوکو در کلژدوفرانس نیز از سوی انتشارات گالیمار منتشر شده است. این درس ها طی سال های اواخر دهه ی ۱۹۷۰ و دهه ی ۱۹۸۰ ارائه شده اند. از جمله این درس گفتارها می توان به باید از جامعه دفاع کرد و تولد زیست/ سیاست اشاره کرد. برخی از این آثار به فارسی ترجمه شده اند.

مطالعه کاملمطالعه کامل