بزرگداشت استاد بزرگ بي بديل، حكيم ابوالقاسم فردوسی و روز خانواده

(به نام تنها خداوندی، که کانون پرمهر خانواده را آسایشگاه و آرامشگاه جسم و جان انسانها قرار داد)

توانا بود هر که دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

ز دانش اولین به یزدان گرای
کجا هست و باشد همیشه به جای

به دانش ز یزدان شناسد سپاس
خنک مرد دانا و یزدان شناس

دگر آن که دارد ز یزدان سپاس
بود دانشی مرد نیکی شناس

به دانش فزای و به یزدان گرای
که او باد جان ترا رهنمای

بپرسیدم از مرد نیکو سخن
کسی کو بسال و خرد بد کهن

که از ما به یزدان که نزدیکتر
که را نزد او راه باریکتر

چنین داد پاسخ که دانش گزین
چو خواهی ز پروردگار آفرین

به گیتی به از مردمی کار نیست
بدین با تو دانش به پیکار نیست

سر راستی دانش ایزیدیست
چو دانستیش زو نترسی؛ بدیست

 

 

در ایران روز ۲۵ اردیبهشت به نام روز بزرگداشت فردوسی نام گذاری شده‌است.

هرسال در این روز آیین‌های بزرگداشت فردوسی و شاهنامه در دانشگاهها و نهادهای پژوهشی برگزار می‌شود.

استاد بزرگ بي بديل ، حكيم ابوالقاسم منصور بن حسن فردوسی طوسي، حماسه سراي بزرگ ايران و يكي از شاعران مشهور عالم و ستاره در خشنده آسمان ادب فارسي و از مفاخر نام بردار ملت ايران هست كه به علت همين عظمت مقام و مرتبت، سرگذشت مانند ديگر بزرگان دنياي قديم با افسانه و روايات مختلف در آميخته.

شاهنامه فردوسی که نزدیک به پنجاه هزار بیت دارد ، مجموعه ای از داستانهای ملی و تاریخ باستانی پادشاهان قدیم ایران و پهلوانان بزرگ سرزمین

ماست که کارهای پهلوانی آنها را همراه با فتح و ظفر و مردانگی و شجاعت و دینداری توصیف می میکنه، حکیم ابولقاسم فردوسی تما زمان و همت خود

را در مدت سی و پنج سال صرف ساختن این اثر گران بهایی کرد و در پایان کار آن را به سلطان محمود غزنوی که تازه به سلطنت رسیده بود ، عرضه داشت.

از آن جمله داستانهای شاهنامه میتوان به زال و رودابه، رستم و سهراب، بیژن و منیژه، بیژن و گرازان، کرم هفتواد و جز اینها بعضی از این داستانها به

طور خاص چون رستم و سهراب از شاهکارهای مسلم ادبیات جهان به شمار ‌می‌آیند و معروف ترین داستانهای شاهنامه : داستان رستم و سهراب ، رستم و

اسفندیار ، سیاوش و سودابه، زال و رودابه هست.

قطعا چنین آثاری ارزش بارها خوندن و تامل کردن داره و چه بهتر و ارزشمندتر که این کتاب در کانون خانواده خونده بشه تا اشتیاقی برای آشنایی با

محتوای شاهنامه در فرزندانمون ایجاد بشه.

 

خانواده‌ی اشخاص، سرچشمه‌ی عشق و محبّت هست، باید عشقی که در میان خانواده تولید میشه، پر و بال بگیره، و در نهایت ملّت و مملکت را در زیر

سایه‌ی رافت خویش پرورش بده!

 

خانواده، کوچکترین و در عین حال، مهمترین نهاد اجتماعی بوده و هست؛ نهادی که نخست، از پیوند دو همسر، دو همکار و دو همراه، شکل می‌گیرد، رشد

می‌كند، می‌بالد و معمولا مهیّای پرورش جامعه‌ای در درون خود می‌گردد؛ جامعه‌ای متشکّل از: پدر، مادر، فرزند و یا فرزندان؛ جامعه‌ای که می‌تواند پایه‌ی

اوّلیّه‌ی همه‌ی پیشرفتها، بالندگی‌ها و شکوفایی‌ها باشد، و یا منشاء تمام پس‌رفتگی‌ها، سرخوردگی‌ها، و مواردی از این دست منشاء هر رفتاری که از افراد

جامعه‌ی انسانی سرمی‌زنه، می‌توان ازدرون خانواده‌ی آنها پیدا کرد؛ از بطن نهادی که در آن رشدکرده!

 

بنابراین با در کنارهم بودن و قطعا ایجاد فضایی فرهنگی در خانواده می تونیم اخلاق و منش درست بین اعضای خونوادمون ایجاد بشه، با خوندن کتاب

هایی مانند شاهنامه  درخانواده، میتونیم این زنجیره فرهنگی روزبه روز گسترس بدیم چرا که در بخش های زیادی از کتاب شاهنامه به وحدت و اتحاد

اشاره شده است که مصداقاصلی آن در خانواده می باشد.

 

15ماه مه برابر با 25 اردیبهشت را روز جهانی خانوادههست و همه ساله این روز در کشورهای مختلف گرامی داشته می‌شه.

 

روز بین‌المللی خانواده، فرصتی برای ارتقاء آگاهی از مسائل مربوط به خانواده و فرآیندهای اجتماعی، اقتصادی و جمعیت شناختی که بر آن‌ تاثیر می‌گذاره.

این روز الهام بخش مجموعه‌ای از رویدادهای آگاهی بخش در روابط خانوادگی هست و در بسیاری از کشورها، فرصتی برای برجسته‌سازی زمینه‌های

مختلف مورد علاقه‌ی خانواده و اهمیت دادن به آن‌ها هست.

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید